Sesja nadzwyczajna miała jubileuszową oprawę. Wprowadzono sztandar miast i wybrzmiał częstochowski hejnał. Następnie głos zabrali kolejno przewodniczący Rady Miasta Marcin Biernat oraz pełniący obowiązki prezydenta Zdzisław Wolski.
– Warto pamiętać o tym, że Częstochowa rozwijała się najlepiej wtedy, kiedy była miastem otwartym, różnorodnym, wielokulturowym. Jej rozwój tworzyli ludzie różnych narodowości, wyznań, kultur i tradycji – mówił m.in. przewodniczący częstochowskiej Rady Miasta. – Przedsiębiorczość, wiedza, praca i wzajemne przenikanie się różnych doświadczeń, sprawiły że nasze miasto stawało się coraz silniejsze i bardziej nowoczesne. Dzisiejsza Częstochowa jest spadkobierczynią tej różnorodności. Powinniśmy o tym pamiętać nie tylko jako o części historii, ale także o wartości, która przez lata była źródłem rozwoju naszego miasta.
– Nazwiska zasłużonych częstochowian tamtych i nieco późniejszych lat znamy oraz szanujemy do dzisiaj – jak projektanta „Alei” Jana Bernharda czy przemysłowców Bernarda Hantkego, Wilhelma Brassa i Henryka Markusfelda – przypominał Zdzisław Wolski. – Wspomnijmy jednak z wdzięcznością również te tysiące naszych poprzedników, których nazwiska nie trafiły do kronik ani nie patronują dziś ulicom, choć ich wysiłek, talenty, starania budowały nasze Miasto w stopniu nie mniejszym, niż jego elity.
Jan Bernhard urodził się w 1776 roku we Wrocławiu. Był inżynierem i urzędnikiem Królestwa Prus, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Zajmował się budownictwem lądowym i wodnym. Służył w wojsku pruskim. Pracował przy pomiarach we Wrocławiu i Piotrkowie. W czasie kampanii napoleońskiej na ziemiach polskich odpowiadał m.in. za utrzymanie dróg i mostów.
W 1817 r. został mianowany Inżynierem Wojewódzkim w województwie kaliskim autonomicznego Królestwa Polskiego. Powierzono mu zadanie regulacji traktów publicznych i miast. Jednym z jego osiągnięć są rozpoczęte w 1818 r. prace nad wytyczeniem nowej arterii, obecnie Aleja Najświętszej Maryi Panny, łączącej dwa miasta: Starą i Nową Częstochowę. Prace te, połączone z odbudową i porządkowaniem zniszczonych w czasie wojen obu wspomnianych ośrodków, zaważyły na dalszym rozwoju połączonej Częstochowy. Bernhard dokonywał pomiarów w mieście w 1818 r., w latach 1822–1823 i w roku 1825. Proces łączenia miast i wytyczania Alei zakończono w 1826. Ważnym dziełem tego inżyniera jest Plan Starej Częstochowy z 1823 r.
Do dziś częstochowianie korzystają z przyjętych przez niego rozwiązań. Aleje, wraz z gmachem dawnego Ratusza nadal stanowią centrum miasta, gdzie skupia się miejskie życie kulturalne i towarzyskie.
W uzasadnieniu uchwały podkreślono jednocześnie, że wiadukt drogowy w Alejach, nie jest dziełem Bernharda. Powstał już po jego śmierci, wraz z budową Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, która, jak wcześniej prace Bernharda, dała miastu szanse na rozwój. Wiadukt stał się swoistą koniecznością, ale także rozwiązaniem bardzo śmiałym i trafnym, bowiem zapewnił trwały bezkolizyjny przejazd w Alejach. Obiekt w tym miejscu był wielokrotnie przebudowywany i wznoszony na nowo. Nie doczekał się jednak patrona.
fot. Grzegorz Skowronek/UM
